Błogosławiony ks. Michał Piaszczyński

Michał Piaszczyński urodził się 1 listopada 1885 roku. Na utrzymanie rodziny pracowali rodzice, Ferdynand i Anna. Zajmowali się oni uprawą roli. Jego rodzina żyła w Łomży, która w tamtym czasie należała do rosyjskiego zaboru. W wieku 10 lat rozpoczął naukę w lokalnym ośmioklasowym gimnazjum. Ze względu na przynależność tego obszaru do cesarstwa rosyjskiego, urzędowym językiem był właśnie rosyjski i to w tym języku dzieci podejmowały naukę w szkole. Natomiast używanie języka polskiego było ścigane i wiązało się z poważnymi konsekwencjami. W 1903 roku Michał ukończył szkołę. Po kilku miesiącach podjął decyzję o wstąpieniu do Seminarium Duchowego, które znajdowało się w Sejnach (tam też znajdowało się centrum ówczesnej diecezji).

Studia w Seminarium trwały 5 lat – Michał ukończył je w maju 1908 roku, otrzymując stopień bardzo dobry ze wszystkich przedmiotów. Następnie (już jako diakon) podjął naukę na rzymskokatolickiej Akademii Duchownej znajdującej się w Petersburgu. Była to jedyna uczelnia kościelna na terenie Cesarstwa Rosyjskiego i Królestwa Polskiego. Po trzech latach nauki, 13 czerwca 1911 roku, przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Jana Feliksa Cieplaka (kapłana znanego w tamtym czasie z patriotyzmu; ze względu na głoszone kazania oraz udział w manifestacjach narodowych był karany, a ostatecznie skazany na karę śmierci). Dopiero rok później, w 1912 roku, Michał otrzymał tytuł magistra teologii.

Zaraz po ukończeniu studiów został pierwszym proboszczem w parafii pw. św. Marii Magdaleny w Mikaszówce. Rozpoczął tam budowę kościoła oraz plebanii. Jednak jego posługa w tym miejscu nie trwała długo, ponieważ w tamtym czasie u ks. Michała narodziła się literacka pasja i ogromny talent. Z tego względu zwrócił się on do biskupa swojej diecezji z prośbą o możliwość podjęcia dalszej nauki. Pragnął podjąć studia filozoficzne na uniwersytecie we Fryburgu w Szwajcarii. Ks. Michał napisał wówczas do swojego ordynariusza następujące słowa:

Ufam, że Najwyższy dał mi talent literacki i mam zamiłowanie do pracy w tym kierunku. Znając zamiary Waszej Ekscelencji, aby diecezja nasza miała więcej fachowców i ufając w wyroki Opatrzności, pragnę swój talent wyrobić pod kierunkiem dobrego profesora i w przyszłości poświęcić się pracy na chwałę Boga, do rozporządzenia Waszej Ekscelencji dla dobra Kościoła.

historia_michalpiaszczynskiBiskup wyraził zgodę na wyjazd ks. Michała za granicę. Już w 1912 roku ukazał się pierwszy tomik jego poezji. Po dwóch latach nauki we Fryburgu zdobył tytuł doktora filozofii i literatury. Wyjechał do Włoch, przebywał we Florencji i Rzymie. Po jakimś czasie, na prośbę emigrantów polskich, został skierowany do posługi we Francji. Przeprowadził się więc i objął funkcję kapelana górników. Mianowano go również proboszczem parafii polsko-francuskiej i prefektem szkół. Jego posługa była bardzo oddana polskim emigrantom – odwiedzał polskie kolonie, obozy jenieckie, wspomagał biednych, dodawał otuchy chorym i cierpiącym. Wśród wiernych cieszył się ogromnym szacunkiem i opinią bardzo dobrego człowieka i świętego kapłana.

Kiedy w 1919 roku zakończyła się wojna, ks. Michał wrócił do Łomży. Zajął się wówczas pracą pedagogiczną – został wykładowcą (później również zastępcą rektora) w nowo otwartym Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. Ks. Michał niejednokrotnie zapraszał do seminarium rabinów żydowskich, nazywał ich „starszymi braćmi w wierze” – dzięki temu został uznany jednym z prekursorów dialogu z Żydami w dziedzinie religii.

Poza posługą w seminarium, podejmował pracę nauczyciela wśród dzieci i młodzieży. Pracował w wielu szkołach, m.in. w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim im. Narcyzy Żmichowskiej oraz Państwowej Szkole Mierniczej. Dodatkowo, pełnił obowiązki kapelana szpitalnego oraz spowiednika sióstr benedyktynek w opactwie w Łomży.

W czasie, gdy wybuchła II Wojna Światowa, ks. Michał sprawował funkcję dyrektora Wyższego Klasycznego Gimnazjum Biskupiego im. św. Kazimierza w Sejnach. Wówczas Sejny początkowo były zajmowane przez okupanta rosyjskiego, a następnie (na podstawie porozumień międzynarodowych) przeszły pod rządy niemieckie. Na terenach zajmowanych przez obu okupantów (zarówno niemieckiego, jak i rosyjskiego) zostały podjęte szeroko zakrojone prześladowania Polaków – szczególnie przedstawicieli inteligencji, działaczy patriotycznych oraz duchowieństwa.

7 kwietnia 1940 roku ks. Michał został aresztowany. Początkowo został przetransportowany do Suwałk i uwięziony w siedzibie niemieckiej tajnej policji państwowej. Stamtąd został przewieziony do obozu przejściowego Soldau w Działdowie, a następnie do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen.

Podczas pobytu w obozie wyróżniał się swoją postawą. Codziennie wieczorem prowadził modlitwy i głosił nauki. Służył swoim współwięźniom – zawsze starał się pocieszać wątpiących oraz wyręczał słabszych w obowiązkach obozowych. Kiedy w obozie odebrano Żydom ich dzienną porcję chleba, ks. Michał oddał swoją porcję jednemu z nich.

Zmarł 18 grudnia 1940 roku na skutek wycieńczenia spowodowanego głodem i choroby. Został beatyfikowany w gronie 108 polskich męczenników w 1999 roku. Jego wspomnienie jest obchodzone 18 grudnia.

 

Źródła:

http://www.swzygmunt.knc.pl/SAINTs/HTMs/1218blMICHALPIASZCZYNSKImartyr01.htm

http://lomza2.caritas.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=60&Itemid=44

This entry was posted by Agnieszka Dankiewicz.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: