Archiwum dla Kwiecień, 2017

Idźcie i głoście

Posted: 30 kwietnia 2017 by Agnieszka Dankiewicz in przemyślenia
Tagi:

Zdjęcie ze strony: http://judagdynia.pl/

Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce.
(PS 119,105)

Dziś,w III niedzielę wielkanocną, rozpoczynamy kolejny już Tydzień Biblijny. Obchodzenie tego wyjątkowego czasu refleksji nad Słowem Bożym zostało zapoczątkowane w 2009 roku przez Dzieło Biblijne im. Jana Pawła II. Co roku Tygodniowi Biblijnemu towarzyszy inne hasło.

Pismo święte to „przestrzeń”, w której Bóg przedstawia nam Siebie, ale także historię stworzenia świata, człowieka, wszystkich innych istot żyjących.
Pismo święte jest „światłem na naszej ścieżce” prowadzącej ku Bogu.
Pismo święte to Słowa Boga, które wskazuje drogę ku szczęściu.
Pismo święte przedstawia historie związane z relacją pomiędzy Bogiem a ludem Izraela.
Pismo święte to obraz Bożej Miłości do każdego z nas.
Pismo święte to historia zbawienia każdego człowieka, ale także zwycięstwa Miłości nad śmiercią i grzechem.

Tegoroczne hasło Tygodnia Biblijnego brzmi: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu”. Doskonale wiemy, że głoszenie Ewangelii, przekazywanie i wyjaśnianie Słowa Bożego, to szczególne zadanie kapłanów. Jest to bardzo istotny element ich posługi, ponieważ oni w wyjątkowy sposób zostali powołani do bycia specjalistami „od Bożych spraw”. Jednak nikt z nas, wiernych, nie jest „zwolniony” z powołania do głoszenia Ewangelii – na różne sposoby, w różnych sytuacjach, różnych środowiskach, wśród różnych ludzi.

Pismo święte daje płaszczyznę do spotkania Boga z człowiekiem – do spotkania, które rozwinie i wzmocni wiarę.
Naszym głoszeniem Ewangelii będzie więc wprowadzeniem owoców tego spotkania do swojego życia, a także dawanie przykładu poprzez konkretne, codzienne działanie. Może to być też głoszenie w pełnym tego słowa znaczeniu – polegające na dzieleniu się swoim doświadczeniem spotkania z Bogiem poprzez Pismo święte. Głosić Słowo Boże można również poprzez media – tak bardzo dostępne w naszym współczesnym, nowoczesnym świecie.

Głoszenie Słowa Bożego za każdym razem zaczyna się od osobistego spotkania – od doświadczenia Boga w Piśmie świętym. Trudno jest być wiarygodnym świadkiem, przekonywującym głosicielem Słowa Bożego bez tego osobistego doświadczenia. W rozmowach bardzo łatwo jest przecież wyczuć „kompetencje” drugiego człowieka – prawdopodobnie każdemu z nas zdarzyło się rozmawiać z kimś, kto nie do końca wie, o czym mówi. Czy byliśmy w stanie łatwo uwierzyć tej osobie w to, do czego być może próbuje nas przekonać? W większości przypadków odpowiedź zdecydowanie brzmiałaby: „NIE!”.

Spotkanie to zaczyna się od naszej decyzji. Najważniejsze jest to, aby sięgnąć po Pismo święte, otworzyć je, zaczytać się i „dać się porwać” przez zapisaną tam treść. Czasem przychodzi pokusa, aby podziwiać osoby dobrze znające Pismo święte – a może nawet zazdrościć im takiej znajomości tego Tekstu. Jednak: czy nie powinno być to dla nas mobilizacją, aby także podjąć wyzwanie lepszego poznania Słowa Bożego?

Tak często słuchamy fragmentów Pisma świętego podczas Mszy świętych (Liturgii Słowa) oraz nabożeństw. Za każdym razem możemy też wsłuchać się w naukę płynącą z tych fragmentów. I bardzo często właśnie do tego ograniczają się nasze spotkania z Biblią. Dlatego też, rozpoczynając ten IX Tydzień Biblijny, chciałabym Was zaprosić do podjęcia bardziej długotrwałego “wyzwania” związanego z Pismem Świętym.

Każdy prawdopodobnie mógłby znaleźć całe mnóstwo wymówek, aby nie sięgnąć po Pismo Święte i nie rozpocząć lektury. Mnóstwo obowiązków, szkoła, uczelnia, praca, rodzina, opieka nad domem, spotkania z najbliższymi, wyjścia z przyjaciółmi czy znajomymi, odpoczynek… Jest wyjście z tej sytuacji. Okazuje się, że nie potrzebna jest ogromna ilość czasu, aby rozpocząć przygodę systematycznego poznawania Pisma Świętego.

Rozwiązaniem jest skorzystanie z rocznego planu czytania Biblii, który dostępny jest na stronie wskazanej TUTAJ.
Jest to plik w uniwersalnym formacie .pdf, dzięki czemu z łatwością można go pobrać i wydrukować. I choć w tym rocznym planie znajdujemy wyraźny podział na kolejne dni i miesiące, to jednak nic nie szkodzi na przeszkodzie, aby zacząć czytanie Biblii już dziś – począwszy od fragmentów zaproponowanych na 1 stycznia, przechodząc przez kolejne dni (według kolejności zgodnej z tą kalendarzową).

Pan Bóg przychodzi do nas każdego dnia – także poprzez Słowo, które skierował do nas w Piśmie świętym. Otwórzmy się na Jego wskazówki zawarte w tym Słowie. A kolejny Tydzień Biblijny niech będzie dla nas nie tylko zachętą do zgłębiania naszej znajomości Słowa Bożego, ale także do dzielenia się radością z niego płynącą.

Reklamy

Wielkoczwartkowa Tajemnica

Posted: 13 kwietnia 2017 by Magdalena Maraj in kapłani, święta
Tagi: ,


Czasem rysuje nam się taki obraz kapłana: święty, wszystkowiedzący, nieomylny, pełen cnót, nie popełniający błędów a nade wszystko niegrzeszący. W tym obrazie mamy kapłana za Boga, którym nie jest. Byłoby rzeczą śmieszną modlić się za Pana Boga, czasem więc wychodzimy z założenia, że za kapłanów nie trzeba się modlić. Jakże błędne przekonanie!

A teraz narysujmy sobie realny obraz kapłana: człowiek powołany do szczególnej służby w Kościele, potrzebujący przebaczenia i Bożego miłosierdzia jak każdy; mylący się, zmagający się z pokusami, popełniający błędy… zwykły człowiek obdarzony niezwykłą łaską. W Biblii przeczytamy, że: Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wiele zlecono, tym więcej od niego żądać będą Łk 12, 48. Na barkach kapłańskich spoczywa wielka odpowiedzialność za ludzi im powierzonych.

Wielki Czwartek… Lubię ten dzień. Jest taki szczególny – zawsze wzruszają mnie dzieci mówiące w Kościele wierszyki dla kapłanów, dziękując im za przyjęcie tego daru i ich posługę. Ale Wielki Czwartek to coś więcej. Patrzymy na Jezusa w Wieczerniku, który błogosławi chleb i wino podając uczniom. Ustanawia Eucharystię i Sakrament Kapłaństwa. Nie będę dziś pisać o kapłaństwie, bo ono jak każdy Sakrament jest tajemnicą i żadne słowa nie są w stanie opisać takiego daru.

Dziś, chyba zresztą jak zawsze, trzeba mieć odwagę, by zostać kapłanem. Może w dzisiejszych czasach kapłanom nie grozi ukrzyżowanie za głoszenie nauki Chrystusa, jednak niezmiennie stoi przed nimi trudne zadanie wyrażone także w świadectwie i cierpliwym, znoszonym z miłością cierpieniu.

Drodzy Kapłani, niech ten piękny dzień, gdy raz jeszcze odnawiacie przyrzeczenia kapłańskie, kiedy raz jeszcze dziękujecie Bogu za tak wielki dar jakim jest Kapłaństwo będzie wyjątkowy i przepełniony radością. Chcemy wraz z Wami dziękować Bogu za Wasze wybranie. Za Wasze poświęcenie, za Waszą służbę, za czas poświęcany nam na mówienie o Jezusie ale i ten spędzony na rozmowach, byciu czy wspólnej modlitwie. Za każdą sprawowaną Eucharystię za każde rozgrzeszenie w konfesjonale udzielone mocą Chrystusa. Za to, że dzięki Wam możemy karmić się Bogiem ale i poznawać Go i zbliżać się do Niego. Życzymy Wam ducha służby i pokory, odwagi wschodzącego słońca, nieustannego zapatrzenia w Chrystusa, wiary która przenosi góry, nadziei, która rozlana w sercach doda siły i miłości, która potrafi wszystko zmienić. Niech Wasza posługa będzie owocna i cierpliwa a nade wszystko życzymy Wam świętości, byście pomagając nam dojść do nieba, sami stali się uczestnikami wiecznego szczęścia.

Karty Adopcyjne – adopcje stałe ze stycznia 2017

Posted: 9 kwietnia 2017 by Sandra Kwiecień in karta adopcyjna
Tagi:

Wysyłka Kart Adopcyjnych dla adopcji stałych podjętych w styczniu 2017 roku i wcześniej.

Nie wyślesz danych? Zapewne kapłan nie dostanie Karty.

Dlaczego?

Przy kilku tysiącach adopcji i dziesiątkach maili przychodzących każdego dnia, nie mamy możliwości przeszukiwania każdego kapłana z osobna. Jeżeli adoptowaliście kapłana nawet kilka lat temu – proszę, zwróćcie uwagę na to, czy otrzymał Kartę. Jeśli chcecie, by ją otrzymał, to wysłanie stosownych danych jest częścią Waszej troski o swoje zobowiązanie. Prześlijcie nam wymagane informacje, a my wówczas sporządzimy dla kapłana Kartę.

Na Kartę trzeba troszkę poczekać. Zależy to bowiem od tego, ile przychodzi zgłoszeń i iloma materiałami w danym momencie dysponujemy (czy trzeba zamówić koperty, dokupić znaczki, papier wizytówkowy na Karty itd.). Czas oczekiwania – do 3 tygodni. 

Karty Adopcyjne są całkowicie bezpłatne.

Więcej pytań – zakładka „KARTA ADOPCYJNA” pomoże Wam znaleźć odpowiedź 🙂

Maila należy wysłać TYLKO na adres: karty.adopcyjne@gmail.com

Treść według wzoru:

  1. Temat maila: Wysyłka- KA I 2017
  2. Treść: imię i nazwisko adoptowanego przez Was kapłana,
  3. data rozpoczęcia adopcji,
  4. czy chcecie, aby Wasze dane pojawiły się na Karcie (jeśli tak, to proszę to wyraźnie zaznaczyć, np. „Chcę, by na Karcie znalazły się moje dane”), i podać imię i nazwisko,
  5. czy chcecie osobiście wręczyć Kartę kapłanowi (jeśli tak, prosimy o podanie swojego adresu pocztowego),
  6. jeżeli natomiast chcecie, aby Karta została wysłana bezpośrednio do kapłana, prosimy o wpisanie jego aktualnego adresu.

Ojciec Paweł Barański CSSp

Posted: 6 kwietnia 2017 by Agnieszka Dankiewicz in kapłani
Tagi:


Postać na pierwszy czwartek miesiąca – ojciec Paweł Barański CSSp

Paweł Barański urodził się 7 grudnia 1855 roku w Janowie Miejskim (zabór pruski; dziś jest to dzielnica Mysłowic na Śląsku). Był jednym z pięciorga dzieci Karola i Antoniny. W jego rodzinie wiara i patriotyzm były bardzo ważnymi wartościami, które zawsze były przekazywane kolejnym pokoleniom.

Edukację rozpoczął w szkole powszechnej w Mysłowicach, a następnie wyjechał do Belgii i kontynuował naukę w gimnazjum prowadzonym przez Zgromadzenie Ducha Świętego. Niższe seminarium (gimnazjum) ukończył z wyróżnieniem. Odkrył w sobie powołanie do kapłaństwa i posługi misyjnej, toteż wstąpił do Seminarium Ducha świętego w Chevilly (Francja). 28 października 1910 roku przyjął święcenia kapłańskie. Kontynuował formację w Zgromadzeniu, a po złożeniu ślubów zakonnych został skierowany do posługi misyjnej w Sierra Leone w Afryce. Razem z współbratem ze Zgromadzenia podejmował nie tylko działalność ewangelizacyjną, ale także organizacyjną. Rozpoczęła się budowa kościoła w Pujehun. Po powrocie współbrata do Europy, ojciec Paweł Barański pozostał w Pujehun sam. Podjął wyzwanie wybudowania szkoły, a na potrzeby tego dzieła samodzielnie wypalał cegły. Zaangażowanie, dzieło ewangelizacyjne, trud organizacyjny oraz gorliwość posługi zostały docenione zarówno przez lokalnego gubernatora, jak i biskupa.

W 1919 roku o. Paweł Barański CSSp został skierowany na urlop zdrowotny do Europy. Jednym z zadań, które powierzono o. Pawłowi, było stworzenie polskiej prowincji Zgromadzenia, toteż powrót do Europy był równoznaczny z powrotem do ojczyzny. W drodze powrotnej o. Paweł przebywał w Szwajcarii oraz w rodzinnej miejscowości na Śląsku. W 1921 roku dotarł do Bydgoszczy i razem z dwoma współbraćmi ze Zgromadzenia, o. Zygmuntem Rydlewskim CSSp oraz o. Stanisławem Kolipińskim CSSp, podjął opiekę nad sierotami. Z czasem zakupiono budynek, w którym zostało otwarte Niższe Seminarium Duchowne (tzw. Internat Ducha Świętego). Ojciec Paweł Barański bardzo gorliwie posługiwał w Niższym Seminarium Duchownym – uczył tam francuskiego oraz biologii. Powierzono mu również stanowisko ekonoma. Podczas jego posługi dwukrotnie udało się rozbudować Internat. W 1928 roku ojciec Paweł został oddelegowany do pełnienia funkcji mistrza nowicjatu. Z czasem przeniesiono go do Chełmszczonki – tam zajmował się gospodarstwem należącym do zgromadzenia.

Cała jego służba była pełna poświęcenia, oddania, zaangażowania i gorliwości.

1939 rok przyniósł wybuch I Wojny Światowej. W listopadzie 1939 roku aresztowano o. Pawła. Otrzymał szansę na uwolnienie, jednak o. Paweł nie skorzystał z tej możliwości, ponieważ warunkiem było przyjęcie niemieckiego obywatelstwa. W grudniu 1941 został przetransportowany do Dachau. Zmarł 16 lipca 1942 roku. W 2003 roku rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny.

Źródła:

http://www.nspjmyslowice.pl/index.php/sludzy-bozy-pochodzacy-z-parafii/192-o-pawel-baranski.html

https://www.przewodnik-katolicki.pl/Archiwum/2003/Przewodnik-Katolicki-32-2003/Archidiecezja-Gnieznienska/O-beatyfikacje-ojca-Pawla-Baranskiego-CSSp