Artykuł w gazetce parafialnej

Posted: 28 sierpnia 2017 by Sandra Kwiecień in świadectwa
Tagi:

Poniżej fragmenty artykułu pani Moniki Krzemień, współredaktorki miesięcznika ukazującego się w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku- Białej. Dziękujemy!

Zdjęcie ze strony: http://episkopat.pl/

Kim właściwie jest Kapłan? Osobą wybraną do wyjątkowo ścisłej współpracy z Bogiem, „zatrudnioną” w miejscu o nazwie Kościół, będącą w służbie wspólnocie wiernych. Człowiek wyznaczony do służby mającej na celu przekazywanie ludziom, że ON JEST – tu i teraz, i że był na początku i będzie gdy nastanie koniec… Tak niewiele, aczkolwiek oznacza przecież wszystko. I tym zajmuje się Kapłan.

Księży poznałam kilku, może kilkunastu. Diametralnie różnych pod względem usposobienia, podejścia do ludzi, do spraw, do otoczenia – i dzięki Bogu! Nie zaszufladkowani, nie zamknięci w szarych i ciemnych celach, odizolowani od świata zmieniającego się w zawrotnym tempie. Katecheci, wykładowcy, nauczyciele, profesorowie, ale i synowie, bracia, najlepsi przyjaciele. Ludzie wyjęci ze świata, by zostać do tego świata posłanymi jeszcze raz – z Dobrą Nowiną.

Czasami zastanawiam się dlaczego tak wielu, którzy odeszli od Kościoła, ma tak niewiele dobrego o Nim do powiedzenia. Trudne, może czasami bolesne życiowe doświadczenia sprawiły, iż postrzegają Kościół jako instytucję, której przedstawiciele wciąż wyciągają rękę po pieniądze. Kapłanom wytykane są ludzkie grzechy, błędy i zaniedbania, które dodatkowo przez media są podkreślane grubą, czerwoną krechą, co powoduje kolejne haniebne plamy na kartach historii Kościoła. A gdzie jest miejsce na poszukiwanie tego dobra, które niosą ze sobą Księża, tej odpowiedzialności, którą podjęli w dniu święceń? Czas dla innych, dobre słowo, pociecha, przyjacielska rozmowa, niejednokrotnie pomoc finansowa. O tym się w mediach nie mówi, bo to zbyt normalne, oczywiste. Tylko zło jest jaskrawe i krzykliwe. Ale to, co widzialne, to tylko mała cząstka choć nie mniej ważna… Jak pisał Antoine de Saint-Exupéry: „Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”. Sens powołania i posługi kapłańskiej należy zawsze postrzegać oczami wiary. Kapłan ukazuje nam Boga obecnego w Eucharystii, utajonego w Hostii, przygarniającego nas w sakramencie Chrztu, przychodzącego w Komunii Świętej, umacniającego podczas Bierzmowania, przebaczającego w sakramencie pokuty, uzdrawiającego dusze i ciała, uzdalniającego do świadomego małżeństwa lub kapłaństwa.

Na całej rozciągłości ziemskiego życia, Kapłan jako pośrednik między nami a Bogiem – winien być obecny. Od chrztu, aż po odprowadzenie na miejsce doczesnego spoczynku – biorą za nasze życie duchowe odpowiedzialność i na końcu czasów zdadzą raport ze swojej służby.

„Konieczne jest, by kapłani mieli świadomość, że cała ich posługa nigdy nie powinna wynosić na pierwszy plan ich samych lub ich opinie, ale Chrystusa. Każda próba stawiania siebie w centrum celebracji liturgicznej sprzeciwia się tożsamości kapłańskiej. Kapłan przede wszystkim jest sługą i winien ciągle starać się być znakiem, który jako posłuszne narzędzie w rękach Chrystusa, odsyła do Niego.” (Benedykt XVI)

Potrzebujemy świętych Kapłanów, życzliwych, ale i wymagających. I o to powinniśmy się modlić. Jednym ze sposobów, w jaki możemy wspomóc modlitwą księży, jest świecka akcja katolicka, założona przez Sandrę Kwiecień w 2010r., o nazwie Dzieło Duchowej Adopcji Kapłanów (DDAK). Założyła ona internetową bazę Kapłanów, których można zgłosić do pewnego rodzaju duchowej adopcji. Zupełnie bezpłatnie, z chronionymi danymi osobowymi, jawnie lub anonimowo można zdeklarować się do codziennej, dowolnej modlitwy tymczasowej lub nieograniczonej w czasie, za wybranego przez siebie kapłana, który otrzymuje pamiątkową Kartę Adopcyjną.

Inicjatywa DDAK powstała w celu wsparcia duchowego Kapłanów w ich posłudze. Modlitwą przyczyniamy się też do wzrostu ich wiary, umocnienia w charyzmacie powołania, przez co stają się lepszymi głosicielami Słowa Bożego i szafarzami Sakramentów Świętych.

„Bez reklamy, szumu w mediach i kampanii reklamowych. Widać z Bożą pomocą niczego nie trzeba, poza modlitwą. Czy macie więc jeszcze jakieś wątpliwości, że modlitwa niczego nie zmienia?W naszym przypadku całe istnienie DDAK bazuje tylko na tym. Dzięki Wam wszystkim za Waszą obecność, Wasz trud i poświęcenie! Rozejrzyjmy się po swoich parafiach. Kogo z duszpasterzy nie ma jeszcze w Księdze Adoptowanych Kapłanów? Może warto przygarnąć któregoś, choćby na miesiąc, dwa lub rok? Nie ustawajmy w modlitwie!”

Monika Krzemień

Reklamy
Komentarze
  1. x pisze:

    Zatoka lasu zstępuje
    w rytmie górskich potoków…
    Jeśli chcesz znaleźć źródło,
    musisz iść do góry, pod prąd.
    Przedzieraj się, szukaj, nie ustępuj,
    wiesz, że ono musi tu gdzieś być —
    Gdzie jesteś, źródło?… Gdzie jesteś, źródło?!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s