Przy Jezusowym Sercu

Dzień Życia Konsekrowanego (02.02.) to szczególny czas zapatrzenia się w zupełnie inną, od znanej nam w codzienności, formę życia. Konsekrowane znaczy bowiem poświęcone Bogu, przeznaczone Jemu, wyłączone ze świata. Życie zakonne budzi wiele pytań, często owiane jest w pewien sposób mitem, tajemniczością, niezrozumieniem. Chcąc przybliżyć tą piękną formę życia, o stan powołania zakonnego zapytałam Siostrę Sancję Mazur  ze Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego (Siostry Sercanki).

MM: Siostro co znaczy być Służebnicą Serca Jezusowego, szczególnie w dzisiejszym świecie?

SS: Dla mnie to przede wszystkim kochać Jezusa i dzielić się tą miłością z innymi. Wydaje mi się że współczesny człowiek bardzo potrzebuje miłości. Spotykając się z ludźmi często widzę, że tej miłości brakuje, że jest jakiś niedosyt, pustka, samotność. I nieraz bywa, że doświadczenie tego, że jest Ktoś kto kocha bezwarunkowo, bezgranicznie, jest wielkim odkryciem a jednocześnie początkiem jakiegoś pełniejszego życia. I Służebnica Najświętszego Serca Jezusowego jest po to, by przypominać o tej miłości, by przez nią ta Miłość mogła się dawać ludziom. Jest po to, by stać się „kanałem” Miłości Serca Jezusa, który chce nią przecież obdarzać wszystkich.

MM: Jaki charyzmat ma Zgromadzenie Siostry? Czym się Siostry zajmują?

SS: Uwielbienie Boga w Trójcy Świętej Jedynego w tajemnicy Jego Najświętszego Serca i szerzenie Miłości tego Serca w życiu codziennym – to charyzmat którym żyje na co dzień każda Sercanka. A uobecnianie Miłości Serca Jezusa realizujemy poprzez posługę dzieciom, młodzieży, dorosłym, chorym i ubogim w Polsce i poza jej granicami, a także w krajach misyjnych. Siostry pracują głównie jako katechetki, przedszkolanki, pielęgniarki, zakrystianki, organistki oraz podejmują inne prace, w zależności od potrzeb. Przy naszym Zgromadzeniu istnieje też Stowarzyszenie pod nazwą Sercańska Rodzina Świeckich. Do Sercańskiej Rodziny Świeckich wstąpić może każdy, zarówno kobiety, jak i mężczyźni, małżonkowie czy osoby wolne, młodzież i dzieci, wszyscy, którzy we wspólnocie ze Zgromadzeniem Sióstr Sercanek pragną aktywnie włączyć się w dzieło nowej ewangelizacji poprzez budowanie Królestwa Serca Jezusowego w świecie.

MM: W Zgromadzeniu składa się śluby, czy są one faktycznie, jak czasem się słyszy, wielkim cierniem w życiu? Trudnością?

SS: Są przede wszystkim czymś pięknym i wyjątkowym, przyrzeczeniem naśladowania Chrystusa w Jego czystości, ubóstwie i posłuszeństwie. Nie zawsze jest łatwo, czasami bywa pod górkę. Ale nie powiedziałabym, że jest to wielki cierń.

MM: Dzień Życia Konsekrowanego to szczególny dzień dla Siostry?

SS: Tak, to dla mnie szczególny dzień. Cieszę się że jest taki w kalendarzu i że przypada właśnie w święto Ofiarowania Pańskiego. Przypomina mi o tym, że całe swoje życie zawierzyłam Bogu, ofiarowałam Mu to co dla mnie najcenniejsze, ale On dał mi nieskończenie więcej, bo daje mi samego Siebie. W tym dniu doświadczam też szczególnie wiele życzliwości, wdzięczności ze strony osób świeckich za to co robię i kim jestem.

MM: Siostry Sercanki są Zgromadzeniem czynnym, czyli Siostry pracują w świecie. Jak ma się to tego wyłączenia ze świata?

SS: Dokładnie to jesteśmy Zgromadzeniem kontemplacyjno-czynnym, czyli żyjemy w świecie, pracujemy wśród ludzi, ale dużą część naszego czasu poświęcamy na modlitwę, na przebywanie z Chrystusem. Nie chodzi o to by się całkowicie zamknąć w klasztorze. Bo można być za murami i żyć duchem tego świata. Chodzi o to, by, jak mówi św. Paweł w liście do Kolosan „dążyć do tego co w górze a nie do tego co na ziemi”. Tu chodzi o nastawienie serca, pragnienia i dążenia. Żyjemy wyłączone ze świata, bo nie idziemy zgodnie z jego duchem, nie zajmujemy się zbytnio sprawami tego świata.

MM: Co zrobić, gdy młoda dziewczyna odczuwa w sercu Boży głos? Jak go rozeznać? Mogłaby Siostra dać jakąś małą radę wszystkim młodym dziewczętom i chłopcom rozeznającym powołanie?

SS: Przede wszystkim pytać i słuchać Boga, czytając i rozważając Jego Słowo. Dobrze też z kimś o tym porozmawiać, znaleźć kierownika duchowego. Pomocą mogą być też rekolekcje czy dzień skupienia dla osób rozeznających powołanie. Wiele Zgromadzeń i wspólnot organizuje takie spotkania. Sercanki również.

Dziękuję za rozmowę.

Reklamy
This entry was posted by Magdalena Maraj.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: