Św. Scholastyka

10-go lutego w Kościele obchodzimy wspomnienie św. Scholastyki siostry bliźniaczki św. Benedykta. Urodziła się w Nursji w środkowych Włoszech. Na miejscu ich urodzenia stoi skromny Kościół pod wezwaniem św. Benedykta. Św. Benedykta znamy jako założyciela zakonu Ojców Benedyktynów. Wiemy także, że był to człowiek szczery i prosty. Został ogłoszony w 1964r. patronem Europy.

Św. Scholastyka była od młodych lat pod ogromnym wrażeniem swojego brata. Towarzyszyła mu w podróżach i naśladowała tryb życia św. Benedykta. Gdy powstał pierwszy klasztor św. Benedykta, Scholastyka założyła żeński odłam zgromadzenia w Plombariola. Św. Scholastyka we wszystkich troskach i cierpieniach patrzyła na ukrzyżowanego Jezusa. To z krzyża czerpała siłę. Mówiła, że jedno pobożne spojrzenie na ukrzyżowanego niszczy wszelkie trudności. Uczyła, by kochać milczenie i odosobnienie, gdyż są to środki pobożności i skupienia duchowego.

Można też zobaczyć miejsce gdzie rodzeństwo często rozmawiało. Św. Grzegorz mówi nam, że raz w roku spotykali się żeby razem rozmawiać o Bożych rzeczach i się modlić. Ostanie ich spotkanie bardzo się przedłużyło, gdy Benedykt chciał już wrócić do swoich braci, Scholastyka nalegała by pozostał. Gdy on stanowczo nalegał by ruszyć w drogę zaczął padać silny deszcz. Benedykt musiał zostać na noc, zaczął czynić wyrzuty siostrze. „Coś uczyniła, siostro moja? Nie mogę wrócić do braci, którzy dziwić się będą, że tak długo nie wracam”. Na to Święta: „Prosiłam cię, a ty mnie nie chciałeś wysłuchać. Zwróciłam się przeto do Boga i zostałam wysłuchana”. A potem ze słodką przekorą dodała: „Jeśli ci tak spieszno, to idź teraz”.

To było ich ostatnie spotkanie. Trzy dni później – 10 lutego 547 roku Scholastyka zmarła. Według św. Grzegorza Wielkiego w dniu śmierci Scholastyki, gdy Benedykt patrzył z okna swojej celi na klasztor, w którym żyła Scholastyka, zobaczył jej duszę w postaci gołębicy unoszącej się do nieba. Benedykt pochował ciało swej siostry w swoim klasztorze, w miejscu, które przygotował dla siebie.

Św. Scholastykę uważa się za duchową matkę Sióstr Benedyktynek; wzywana jest w obronie przed burzą i przed suszą, w czasie drgawek u dzieci.

Wśród przepisów jakie dał Benedykt Scholastyce znalazło się takie: „Miłuj Boga z całego serca twego, z całej duszy twojej i ze wszystkich sił twoich, a bliźniego twego, jak siebie samego. Nie czyń drugiemu tego, czego byś nie chciała, aby tobie uczyniono. Zaprzyj się sama siebie, a naśladuj Chrystusa. Poskramiaj namiętności ciała. Bądź przyjaciółką postu. Wykonuj uczynki miłosierdzia. Wystrzegaj się zwodniczego świata, a pamiętaj zawsze o sądzie ostatecznym”.

To rady dla każdego z nas. Każdy z nas może stawać się lepszym, bardziej kochać Boga i ludzi. Miłosierdzie względem innych może nie jest dziś zbyt modne, jednak ogromnie potrzebne światu, a wszystko trzeba robić pamiętając o ostatecznym celu człowieka – niebie i, jak mówił św. Benedykt, o sądzie ostatecznym.

Boże, dzięki Twojej łasce święta Scholastyka zajaśniała blaskiem niewinności, spraw, abyśmy przez życie wierne chrześcijańskiemu powołaniu, podobali się Tobie i mogli radować się Tobą w niebie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Magdalena Maraj

This entry was posted by Magdalena Maraj.

One thought on “Św. Scholastyka

  1. Droga Autorko, nie Bernardyni i Bernardynki, ale Benedyktyni i Benedyktynki, to ich założycielami są św. Benedykt i św. Scholastyka. Bernardyni, to gałąź zakonu św. Franciszka, która w kwestii organizacyjnej nie ma nic wspólnego z Benedyktynami, to zupełnie inny zakon!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: