Kapłański Wielki Czwartek

Temat, który wraca jak bumerang szczególnie na tej stronie i szczególnie w Wielki Czwartek, który jest przecież dniem kapłańskim. To dzień, kiedy chcemy szczególnie pamiętać o naszych duszpasterzach, o tych, którzy nas chrzcili, przygotowywali do Pierwszej Komunii św., o kapłanach którzy nam pomogli, a może wciąż pomagają, o tych, którzy dla nas znakiem miłosierdzia w sakramencie pokuty… o tych których Bóg postawił na naszej drodze, spowiedników, kierowników, tych, którzy uczą nas miłości, a jednocześnie jednają i karmią Bogiem.

Dziś trzeba schylić głowę przed kapłanami, w geście szacunku ale i podziękowania za ich posługę. Za wyciągnięte dłonie do góry w geście modlitwy i uwielbienia ale także ręce wyciągnięte do ludzi w geście pomocy i miłości.kapłan1

Kapłan nie jest zwykłym człowiekiem, choć jest tylko człowiekiem. To człowiek, który otrzymał od Boga łaskę. Możemy lubić lub nie lubić kapłanów, możemy wytykać im różne rzeczy, ale nie możemy zapomnieć o dobru i łaskach jakie otrzymujemy przez ich ręce, słowa, dobro. Kapłani są na ziemi znakiem Boga, Jego miłości i miłosierdzia. Pomyślałeś kiedyś co by było, gdyby nie było kapłanów? Kto by nas rozgrzeszał? Kto by karmił Słowem i Ciałem Boga? Kto by wskazywał drogę? Do kogo byśmy udawali się z trudnościami?

Pomyślmy w ten Wielki Czwartek o kapłanach w sposób szczególny. Podziękujmy za kapłana, który wprowadził nas do Kościoła przez chrzest św., który przygotowywał nas do sakramentów Pokuty i Eucharystii oraz Bierzmowania, za spowiednika, kierownika duchowego, za kapłana, który w trudnych chwilach wyciąga do nas pomocną dłoń, który poświęca swój czas, by przybliżyć człowieka do Boga,  który dodaje nadziei. Za każdego kapłana na całej kuli ziemskiej.

W ten dzień, gdy kapłani odnawiają swoje przyrzeczenia kapłańskie w obecności Biskupa i innych kapłanów chcemy życzyć wszystkim kapłanom wielu potrzebnych łask.
Każdego dnia na nowo odkrywania radości z daru kapłaństwa, cierpliwości, wytrwałości w posłudze, wiary przenoszącej góry, nadziei, która dodaje siły i miłości, która zmienia świat.

Dziś życzymy wszystkim kapłanom wszystkiego co najlepsze, Bożego błogosławieństwa na każdy dzień. Ale prosimy także, o pamięć, że my świeccy, młodsi i starsi bardzo potrzebujemy pasterzy, przewodników – kapłanów.

Wielu z nas złoży kapłanom życzenia, wielu z nas odwiedzi swoich kapłanów życząc im wszystkiego co najlepsze. Ale obok tych gestów pamięci warto uklęknąć przed Jezusem i podziękować za kapłanów.

Panie Jezu, Najwyższy Kapłanie. Dziękuję Ci dziś za kapłanów, za ich posługę. Proszę daj im łaski potrzebne do prowadzenia nas do Ciebie, do Twojego Królestwa. Kapłanom przeżywającym trudności dodaj siły i nadziei. Tym, którzy cierpią ulżyj i napełnij ich swoją miłością. Zniechęconym nie pozwól trwać w nijakości, lecz wspomóż ich by na nowo zapłonęli gorliwością, wszystkim kapłanom błogosław, by byli dla nas świadkami Twojej miłości. Amen.

Magdalena Maraj

Reklamy

Triduum Paschalne – dzień pierwszy

(Copyright L’OSSERVATORE ROMANO – Servizio Fotografico – photo@ossrom.va)

Triduum Paschalne to trzy dni w roku, które ukazują nam największe tajemnice naszej wiary.  Ostatnie chwile życia Jezusa, Jego śmierć i zmartwychwstanie. Trwamy w okresie Wielkiego Postu, czasie  który przygotowuje nas na te szczególne dni. Triduum Paschalne rozpoczynają Nieszpory Wielkiego Czwartku a kończą również Nieszpory, ale Niedzieli Zmartwychwstania. Te trzy święte dni są pełne znaków i symboli. Przez trzy kolejne niedziele będziemy przybliżali sobie każdy z tych świętych dni. Podzielimy je na dzień pierwszy, drugi i trzeci, by lepiej zrozumieć specyfikę tych dni.

Dzień pierwszy rozpoczyna Msza Wieczerzy Pańskiej a kończy liturgia Wielkiego Piątku. Jest to pamiątka ustanowienia przez Chrystusa sakramentów kapłaństwa i Eucharystii. W tym dniu gromadzimy się na wieczornej Eucharystii tak jak uczniowie zgromadzili się przy Jezusie w Wieczerniku. Ta wieczorna Eucharystia to pamiątka Ostatniej Wieczerzy. Dwa symbole na które warto zwrócić uwagę tego dnia to baranek i pascha (o nich także mówi Liturgia Słowa). Ewangelia tego dnia skupia się na Chrystusie umywającym uczniom nogi. Cała liturgia tego dnia i jej wszystkie znaki mają uświadomić nam miłość Chrystusa. Wielkoczwartkowa Liturgia kończy przeniesienie Najświętszego Sakramenty do kaplicy Adoracji przy śpiewie pieśni św. Tomasza „sław języku tajemnicę”. Po liturgii obnaża się ołtarz. Adoracja wiernych ma być wyrazem głębokiej modlitwy, czuwania i łączności z Chrystusem. Podczas czuwania rozważamy mękę Chrystusa który cierpiał, był pojmany, więziony i sądzony.

Kolejnym „punktem” pierwszego dnia Triduum jest Liturgia Wielkiego Piątku. Jest to bowiem dzień, kiedy nie sprawuje się Eucharystii tylko samo nabożeństwo. Kapłan wychodzi w ciszy kładąc się krzyżem i modli się w ciszy. Przynosi to zadumę i podkreśla doniosłość wydarzeń, których pamiątkę za chwilę będziemy obchodzić. Cała Liturgia zwraca uwagę na wywyższenie Jezusa na drzewie krzyża. Rozpoczyna się Liturgia Słowa, której centralnym punktem jest Ewangelia św. Jana ukazująca mękę i śmierć Jezusa. Kolejno następuje rozbudowana modlitwa powszechna. Tego dnia ma ona niezwykle podniosły i uroczysty charakter. Kościół w tą modlitwą „ogarnia” wszystkich, tak by wszyscy mogli zaczerpnąć z łaski płynącej z krzyża Chrystusa. Trzecią część liturgii stanowi adoracja krzyża. Symbol krzyża jest w centrum liturgii tego dnia. Kolor w liturgii to kolor czerwony. To kolor męczenników ale także kolor miłości. Podczas Adoracji krzyża kapłan po kolei odsłania fragmenty krzyża intonując wezwanie „oto drzewo krzyża” wierni odpowiadają adorując krzyż. Krzyż to znak zwycięstwa i miłości. Po zakończonej liturgii każdy wierny może adorować krzyż. Adoracja jest wyrazem miłości do Boga, który stając się Człowiekiem odkupił nas od śmierci wiecznej, otworzył nam bramy nieba za cenę Swojej krwi. Kolejno następuje Komunia Święta. Trzeba pamiętać, że tego dnia nie odprawia się Eucharystii. Komunia zostaje więc przyniesiona z Kaplicy Adoracji. Ołtarz na nowo przykryty zostaje obrusem, położone zostają na nim świece. Komunia tego dnia ma szczególny wymiar. Przyjęcie Komunii w tym dniu to nasza zgoda na ogołocenie samego siebie, odarcie z egoizmu. Jest to także wyraz naszej wiary w śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Liturgię tego dnia kończy przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego. Zwyczaj ten jest mocno zakorzeniony w polskiej tradycji religijnej. Przez Adorację Jezusa w Grobie wierni raz jeszcze mogą wyrazić wdzięczność i miłość do Chrystusa.  Złożenie Pana do Grobu kończy pierwszy dzień Triduum Paschalnego. Cdn.

Magdalena Maraj